Impact van smartwatch/horloge

Luigi Galvani (Bologna, 9 september 1737 - aldaar, 4 december 1798) was een Italiaanse arts en natuurwetenschapper. In 1780 ontdekte hij dat het mogelijk is de poot van dode kikkers te laten stuiptrekken met behulp van elektriciteit.

Levensloop Galvani

Galvani ging in 1755 geneeskunde studeren aan de universiteit van Bologna, waar hij in 1759 afstudeerde. In 1762 werd hij gepromoveerd tot doctor en benoemd tot docent anatomie aan de universiteit en professor verloskunde aan het onafhankelijk instituut van Kunst en Wetenschap.

Galvanisme

Hoewel Galvani niet de eerste was, ontdekte hij in 1780 dat spieren samentrokken onder invloed van statische elektriciteit; een fenomeen dat later galvanisme genoemd zou worden. Met een verkregen elektriseermachine en een Leidse fles (nu te zien in het Tylers Museum Haarlem) was Galvani begonnen met het experimenteren van spierstimulatie via elektriciteit. Toen hij in 1786 de kikkerpoot die aan een metalen haak hing aanraakte met een ander metaal zag hij dat deze bewoog.

Galvani’s experimenten zouden ertoe leiden dat de batterij werd uitgevonden. Niet door Galvani, die er van overtuigd was dat de elektriciteit afkomstig was uit de spieren en zenuwcellen, maar door zijn landgenoot Allessandro Volta. Deze wist te herleiden dat de elektriciteit afkomstig was uit de overgang tussen twee verschillende materialen, en ontwikkelde hieruit de zuil van Volta.

Bron Wikipedia

Op 18 september 2013 verscheen er een persbericht van UMC Utrecht met als titel “verwijderen van pennen en platen na genezing botbreuk – zin of onzin”?

Met als samenvatting:

Restklachten

Na genezing van een botbreuk ervaren patiënten regelmatig restklachten zoals pijn of een beperking van de bewegingsvrijheid. Patiënten en behandelaars wijten deze klachten vaak aan de aanwezigheid van osteosynthesematerialen, pennen, platen en schroeven. Ook willen patiënten nogal eens dat deze materialen worden verwijderd omdat ze worden ervaren als lichaamsvreemd. In Nederland verwijderen artsen in 30 tot 40 procent van de gevallen het osteosynthesemateriaal nadat de fractuur genezen is, hetgeen resulteert in zo’n 18.000 operaties.

Mijn bevinding is, en dat is gebaseerd op vele metingen in mijn praktijk, dat er een verstoring optreed in spiergedrag (verkramping/samentrekken van spieren wat goed zichtbaar/meetbaar is bij de M. Psoas) na een operatie waarbij osteosynthesemateriaal is gebruikt. Er is een behoorlijke houdingsonbalans zichtbaar en meetbaar. Ik wijd dit aan de invloed van het horloge (metaal met batterij zoekt contact met ander metaal en beïnvloedt spiergedrag) dat door betreffende wordt gedragen. Doet diegene met lichaamsvreemd materiaal zijn/haar horloge af, dan is de lichaamshouding genormaliseerd.

Het is goed mogelijk dat het inbrengen van een coronaire stent of een pacemaker eenzelfde reactie geeft aan spieren bijvoorbeeld aan de borstspieren bij aanwezigheid van gebruikte metalen.

Bij het dragen van een ‘smartwatch’ zie ik eenzelfde fenomeen, maar dan in een situatie waarbij een operatie met behulp van lichaamsvreemde materialen niet heeft plaatsgevonden??

Mijn advies, horloge aflaten na een operatie waarbij een lichaamsvreemd materiaal is gebruikt.

Simon Thijs

NB; bovenstaand relaas nodigt uit tot wetenschappelijk onderzoek.

Terug naar overzicht

Als u nog vragen heeft kunt u hier contact opnemen

Klik hier
Website laten maken door Modual.